تو اين چند روز خيلي نگران نوشي هستم.روزي سه،چهار دفعه بين كارهام تو اينترنت به وبلاگش سر مي زنم كه ببينم خبري از جوجه هاش شده يانه.
الان «سكوت۹» را خواندم و تنها كاري كه از دستم بر آمد اين بود كه گريه كنم؛براي نوشي،براي جوجه هاش،براي خودم،براي زن...
من نوشي را فقط از وبلاگش مي شناسم،اما مطمئنم كه بهترين مادرِ براي جوجه هاش.

دعا می كنم فردا صبح كه به وبلاگش سر مي زنم جو جه هاش برگشته باشند...

در پي دستگيري دو مستند ساز ايراني (فرشيد فرجي،كوروش كار)، توسط نيروهاي آمريكايي، كه براي تهيه فيلمي مستند تاريخي بنام در جستجوي كوروش كبير پس از گرفتن تصاويري در ايران، تاجيكستان، افغانستان و تركيه براي قسمت‌هاي پاياني فيلم به عراق سفر كرده بودند،خانواده و جمعی از دوستان اين مستندسازان کمیته ای برای پی گیری وضعیت آنها تشکیل داده اند.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» این کمیته در اولین اقدام وبلاگی را برای آزادی فرشید فرجی و کورش کار به آدرسwww.f-k.persianblog.com ساخته اند.
آنها از تمام وبلاگ نویسان خواسته اند تا به این وبلاگ لینک دهند.

در يكي از بزرگترین رویدادي جهان،میلیونها نفر در کنسرتهای لایو 8 كه برای ریشه کنی فقر برگزار شد،شركت كردند.
کنسرت های خيريه لايو 8 در 10 شهر جهان و با حضور بيش از 160 گروه موسيقی و هنرمند با برگزاری کنسرت در توکيو شروع شد و در کنسرت فيلادلفيا تمام شد.
پينگ فلويد،استينگ،ويل اسميت،مدونا، کلد پلی، آر ای ام، ماريا کری، سر التون جان و گروه کين، The Who،لينكين پارك و...از جمله خوانندگاني بودند كه در اين كنسرتها برنامه اجرا كردند.
برنامه لايو 8 از چندين منظر بسيار مورد توجه قرار گرفت،اولين و مهمترين دليلش اين بود كه بزرگترين ستارگان موسيقي جهان بدون دريافت دستمزد و فقط براي كمك هاي انسان دوستانه برنامه اجرا كردند.
از دلايل مهم ديگر،برنامه زنده گروه پينک فلويد بود که بعد از 24 سال دوباره به روی صحنه رفتند.
درقسمت هاي خلاصه شده اي از اين برنامه كه ديدم،نلسون ماندلا، رهبر سابق آفریقای جنوبی، از رهبران گروه هشت کشور بزرگ صنعتی جهان خواست كه با فقر مبارزه كنند.و در يك قسمت ديگر براد پيت در ميان استقبال بي نظير تماشاگران در يكي از اين برنامه ها حاضر شد و گفت: ما نبايدجهان سوم را فراموش كنيم.

برگزاري اين برنامه اقدام مثبتي بود،ولي مسلما اين برنامه به يك باره فقر را در همه جهان ريشه كن نخواهد كرد اما مي شود اميدوار بود كه اين برنامه تلنگري باشد براي توجه به جهان سوم.
اميدوارم اجراكنندگان و تماشاگران اين برنامه بعد از رفتن به خانه هايشان همه چيز را فراموش نكرده باشند!
براي خواندن گزارش هايي از برنامه لايو 8 مي توانيد بي بي سي را ببينيد.      

تو اين چند روزه هر چقدر تلاش كردم به خيلي چيزها فكر نكنم،نشد.
گاهي يك فكرهايي يقه آدم را ول نمي كنه.
همه چيز درست همان جوريه كه من نمي خوام!
و اين فكر مثل مَته داره مُخم را مي خوره.مي خوام مدام به خودم تلقين كنم كه هيچ اهميتي نداره،به هر حال دنياي من كه به وسعت اتاقمِ،ديگه بقيه اش به من چه؟ مگه قرار بود چي بشه كه نشد؟ و يا اصلا مگه من چقدر اهميت دارم؟
هيچي...

عباس كيارستمي در اين چند سال اخير يكي از بحث انگيزترين كارگردانان ايراني بوده.
گاهي فكر مي كنم براي مطرح شدن و موفق بودن تنها چيزي كه لازمه زمانِ.
زماني كه مال توست،ديگه نوبت توست،همين.
واقعا بقيه چيزها ديگه اهميتي نداره .كيارستمي سالها فيلم ساخت بعد يك مرتبه با فيلم طعم گيلاس و گرفتن نخل طلاي كن مطرح شد،انگار كه قبلا اصلا وجود نداشته .
طعم گيلاس و بعد از آن رو آوردنش به سيستم ديجيتال آن قدر مطرحش كرد،كه دليلي شد براي ديدن فيلم هاي قبلي اش!
يكي ديگر از دلايل مطرح شدن كيارستمي خصوصا در اين 2 سال اخير كلاسهاي آموزش فيلمسازي است كه در كشورهاي مختلف به جز ايران گذاشته.البته چند ماه پيش قرار بود كيارستمي در خانه هنرمندان يك كلاس فيلمسازي با 25 شاگرد بگذارد كه به دلايل نا معلومي برگزاري اين كلاس لغو شد.
با اين كه هيچ وقت از طرفداران كيارستمي نبودم و همچنان فيلم گزارش را به ساير فيلم هايي كه ازش ديده ام ترجيح مي دهم اما خواندن مقاله يكي از شاگردان كلاس فيلمسازي اش كه چند وقت پيش در لندن برگزار شد ،تصوير خيلي چيزها را در ذهنم تغيير داد.
اين مقاله كه در گاردين چاپ شده بي نهايت جالب است.براي خواندن ترجمه اين مقاله مي توانيد اينجا كليك كنيد.